تبلیغات
ادبیات فارسی - برخیز كه می‌رود زمستان (بهاریه ای از سعدی)
>
تاریخ : سه شنبه 10 فروردین 1395
نویسنده : مجتبی معروف

برخیز كه می‌رود زمستان

برخیز كه می‌رود زمستان   

بگشای در سرای بستان

نارنج و بنفشه بر طبق نه   

منقل بگذار در شبستان

وین پرده بگوی تا به یك بار  

 زحمت ببرد ز پیش ایوان

برخیز كه باد صبح نوروز       

در باغچه می‌كند گل افشان

خاموشی بلبلان مشتاق    

در موسم گل ندارد امكان

آواز دهل نهان نماند         

 در زیر گلیم و عشق پنهان

بوی گل بامداد نوروز        

 و آواز خوش هزاردستان

بس جامه فروختست و دستار 

بس خانه كه سوختست و دكان

ما را سر دوست بر كنارست 

آنك سر دشمنان و سندان

چشمی كه به دوست بركند دوست 

بر هم ننهد ز تیرباران

سعدی چو به میوه می‌رسد دست 

سهلست جفای بوستانبان




موضوعات مرتبط: مناسبت ها ,
برچسب‌ها: بهار ,
آخرین مطالب